การถูกเลิกจ้างก็เครียดพออยู่แล้วโดยไม่ต้องกังวลว่าเงินที่คุณได้รับจะถูกหักไปให้ HMRC เท่าไร ข่าวดีคือ เงินชดเชยการเลิกจ้างที่แท้จริงจำนวน £30,000 แรกนั้นได้รับการยกเว้นภาษีโดยสมบูรณ์ในปี 26-27 คู่มือนี้จะอธิบายว่าการยกเว้นนี้ทำงานอย่างไร, อะไรบ้างที่ครอบคลุมและไม่ครอบคลุม และวิธีการคำนวณเงินที่คุณจะได้รับจริง การทำความเข้าใจกฎเหล่านี้สามารถช่วยให้คุณประหยัดเงินได้หลายพันปอนด์ — โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากแพ็คเกจทั้งหมดของคุณเกินขีดจำกัดการยกเว้น และคุณมีทางเลือกในการจัดโครงสร้าง [1]
การยกเว้นภาษี £30,000 ทำงานอย่างไร?
เงินชดเชยการเลิกจ้างจำนวน £30,000 แรก (ไม่ว่าจะเป็นตามกฎหมายหรือพิเศษ) ได้รับการยกเว้นทั้งภาษีเงินได้และ National Insurance สิ่งนี้ใช้ได้ไม่ว่าคุณจะถูกเลิกจ้างโดยบังคับหรือยอมรับการเลิกจ้างโดยสมัครใจ — ข้อกำหนดสำคัญคือต้องเป็นการเลิกจ้างที่แท้จริง (เช่น ตำแหน่งของคุณถูกยุบ ไม่ใช่ถูกไล่ออกด้วยเหตุผลอื่น) การยกเว้นนี้ใช้กับการจ้างงานแต่ละครั้ง ไม่ใช่ต่อปี ดังนั้น การจ่ายเงินชดเชยการเลิกจ้างจำนวนเล็กน้อยหลายครั้งจากนายจ้างรายเดียวกันในคนละปี ก็ยังคงใช้ขีดจำกัด £30,000 เดียวกัน
จำนวนเงินที่เกิน £30,000 จะถูกนำไปรวมกับรายได้ที่ต้องเสียภาษีของคุณสำหรับปีนั้น และถูกหักภาษีตามอัตราภาษีส่วนเพิ่มของคุณ หากคุณมีรายได้ £40,000 ในปีที่แล้วก่อนการเลิกจ้าง และได้รับเงินชดเชยการเลิกจ้าง £50,000 ส่วนที่ต้องเสียภาษีคือ £20,000 (ส่วนที่เกิน £30,000) จำนวนนี้จะถูกนำไปรวมกับเงินเดือน £40,000 ของคุณ ทำให้มีรายได้ที่ต้องเสียภาษีรวม £60,000 คุณจะต้องจ่ายภาษี 40% ในส่วนที่เกิน £50,270
ใช้ เครื่องคำนวณที่ £60,000 เพื่อดูว่าภาษีสำหรับรายได้รวมนั้นเป็นอย่างไร
อะไรบ้างที่นับรวมในการยกเว้น £30,000?
การจ่ายเงินต่อไปนี้ทั้งหมดมีสิทธิ์ได้รับการยกเว้นภาษีและจะถูกนับรวมกันภายใต้ขีดจำกัด £30,000:
- เงินชดเชยการเลิกจ้างตามกฎหมาย — คำนวณจากอายุ, ระยะเวลาการทำงาน และค่าจ้างรายสัปดาห์ของคุณ (สูงสุดที่ £700/สัปดาห์ในปี 26-27) โดยปกติจะอยู่ภายใต้การยกเว้นสำหรับพนักงานส่วนใหญ่เสมอ
- เงินชดเชยการเลิกจ้างพิเศษ/ตามสัญญา — จำนวนเงินเพิ่มเติมใดๆ ที่นายจ้างของคุณจ่ายให้เกินกว่าขั้นต่ำตามกฎหมาย ไม่ว่าจะระบุไว้ในสัญญาของคุณหรือเสนอให้เป็นครั้งเดียว
- เงินช่วยเหลือพิเศษ — การจ่ายเงินครั้งเดียวเพื่อตอบแทนการทำงานที่เชื่อมโยงกับการสิ้นสุดการจ้างงานอย่างแท้จริง
- ค่าเสียหายจากการสูญเสียการจ้างงาน — ค่าชดเชยที่แท้จริงสำหรับการสูญเสียตำแหน่ง รวมถึงการจ่ายเงินตามข้อตกลงการประนีประนอม
อะไรบ้างที่ไม่นับรวมและต้องเสียภาษีเสมอ?
การจ่ายเงินเหล่านี้จะถูกเก็บภาษีเป็นรายได้ปกติโดยไม่คำนึงถึงการเลิกจ้าง พวกเขาไม่ได้รับประโยชน์จากการยกเว้น £30,000 และจะถูกหักภาษีเงินได้และ NI เต็มจำนวน:
- เงินค่าบอกกล่าวล่วงหน้า (PILON) — ถูกเก็บภาษีเป็นรายได้ไม่ว่าจะเป็นไปตามสัญญาหรือไม่ ตั้งแต่เดือนเมษายน 2018 PILON ทั้งหมดต้องเสียภาษี แม้ว่าสัญญาของคุณจะไม่ได้ระบุข้อกำหนด PILON โดยเฉพาะก็ตาม
- เงินค่าวันหยุดค้างจ่าย — วันหยุดที่สะสมแต่ยังไม่ได้ใช้จะถูกจ่ายเป็นเงินเดือนปกติพร้อมการหักเงินเต็มจำนวน
- เงินโบนัส — โบนัสใดๆ ที่ได้รับก่อนการสิ้นสุดการจ้างงานจะถูกเก็บภาษีเป็นรายได้ตามปกติ
- เงินค่าข้อตกลงจำกัดการแข่งขัน — การจ่ายเงินสำหรับการตกลงที่จะไม่ทำงานให้กับคู่แข่งจะต้องเสียภาษีเต็มจำนวนในฐานะรายได้
PILON เป็นแหล่งที่มาของความสับสนที่พบบ่อยที่สุด หากสัญญาของคุณรวมระยะเวลาการบอกกล่าวล่วงหน้าสามเดือน และนายจ้างของคุณจ่ายเงินก้อนให้คุณแทนที่จะให้คุณทำงานในช่วงนั้น เงินเดือนสามเดือนทั้งหมดนั้นจะถูกเก็บภาษีเป็นรายได้ปกติ โดยมีภาษีเงินได้ที่ 20%/40% และ NI ที่ 8% สิ่งนี้อาจเป็นส่วนสำคัญของแพ็คเกจทั้งหมดของคุณและทำให้หลายคนประหลาดใจ
National Insurance ถูกนำมาใช้กับเงินชดเชยการเลิกจ้างอย่างไร?
เงิน £30,000 ที่ได้รับการยกเว้นภาษีนั้นยังได้รับการยกเว้นจากการสมทบ NI ของพนักงานด้วย คุณไม่ต้องจ่าย NI ของพนักงานสำหรับเงินชดเชยการเลิกจ้างที่แท้จริงจำนวน £30,000 แรก อย่างไรก็ตาม จำนวนเงินที่เกิน £30,000 จะต้องเสีย NI ของนายจ้าง (Class 1A) ที่ 13.8% — แต่ที่สำคัญคือ ไม่ใช่ NI ของพนักงาน นี่เป็นเรื่องผิดปกติ: คุณจ่ายภาษีเงินได้สำหรับส่วนที่เกิน แต่นายจ้างของคุณเป็นผู้รับภาระค่าใช้จ่าย NI แทนที่จะหักออกจากเงินที่คุณได้รับ [2]
ซึ่งหมายความว่าส่วนที่เกิน £30,000 นั้นดีกว่าเงินเดือนปกติในมุมมองของ NI — คุณประหยัด NI ของพนักงาน 8% ในส่วนนี้เมื่อเทียบกับการได้รับจำนวนเงินเท่ากันเป็นเงินเดือน อย่างไรก็ตาม นายจ้างของคุณยังคงจ่าย NI ของพวกเขา ซึ่งเป็นเหตุผลที่นายจ้างบางรายนิยมจัดโครงสร้างการจ่ายเงินเป็นเงินสมทบกองทุนบำเหน็จบำนาญแทน
ภาษีเงินชดเชยการเลิกจ้างคำนวณอย่างไรในทางปฏิบัติ?
นายจ้างของคุณจะแยกเงินชดเชยการเลิกจ้างออกเป็นส่วนที่ต้องเสียภาษีและส่วนที่ไม่ต้องเสียภาษีใน P45 ของคุณ ส่วนที่ต้องเสียภาษีจะถูกนำไปรวมกับรายได้สะสมของคุณสำหรับปีนั้น หากการเลิกจ้างทำให้คุณขยับจากช่วงอัตราพื้นฐาน (สูงสุด £50,270) ไปยังช่วงอัตราที่สูงขึ้น เฉพาะส่วนที่เกิน £50,270 เท่านั้นที่จะถูกเก็บภาษีที่ 40% PAYE จะถูกนำมาใช้ตามรหัสภาษีและสถานะรายได้สะสมของคุณ — คุณไม่จำเป็นต้องเสียภาษีเพิ่มเติมเมื่อสิ้นปีเสมอไป
ตัวอย่าง: คุณมีรายได้ £30,000 ก่อนการเลิกจ้าง และได้รับแพ็คเกจ £50,000 (PILON £5,000 + เงินชดเชยการเลิกจ้าง £45,000) PILON (£5,000) จะถูกเก็บภาษีเป็นรายได้ จากเงินชดเชยการเลิกจ้าง £45,000 จำนวน £30,000 แรกได้รับการยกเว้นภาษี และ £15,000 ต้องเสียภาษี รายได้ที่ต้องเสียภาษีทั้งหมด: £30,000 + £5,000 + £15,000 = £50,000 หลังจากหัก Personal Allowance ที่ £12,579 คุณจะจ่ายภาษี 20% สำหรับรายได้สูงสุด £50,270
ฉันจะลดภาระภาษีจากเงินชดเชยการเลิกจ้างได้อย่างไร?
มีกลยุทธ์ที่ถูกต้องตามกฎหมายเพื่อลดภาษีเงินชดเชยการเลิกจ้างที่เกินกว่าการยกเว้น £30,000:
- ขอให้นายจ้างของคุณจ่ายส่วนที่เกินเข้ากองทุนบำเหน็จบำนาญของคุณ — เงินสมทบกองทุนบำเหน็จบำนาญของนายจ้างจากเงินชดเชยการเลิกจ้างไม่ต้องเสียภาษีเงินได้หรือ NI (สูงสุดตาม Annual Allowance ที่ £60,000) นี่เป็นกลยุทธ์ที่มีประสิทธิภาพที่สุดและสามารถช่วยให้คุณประหยัดได้ 40% หรือมากกว่าสำหรับทุกปอนด์ที่ถูกเปลี่ยนเส้นทาง นายจ้างของคุณก็ประหยัด NI ด้วย ดังนั้นพวกเขาควรจะเปิดรับคำขอนี้
- การจัดเวลาข้ามปีภาษี — หากคุณถูกเลิกจ้างใกล้สิ้นปีภาษี (ก่อนวันที่ 5 เมษายน) คุณอาจสามารถเจรจาแบ่งการจ่ายเงินเพื่อให้ส่วนหนึ่งตกอยู่ในปีภาษีใหม่ได้ สิ่งนี้สามารถช่วยให้คุณอยู่ในช่วงภาษีที่ต่ำกว่าในทั้งสองปี ซึ่งจะช่วยลดภาษีที่ต้องจ่ายโดยรวม
- เจรจาโครงสร้าง — หากแพ็คเกจทั้งหมดของคุณรวมองค์ประกอบต่างๆ เช่น garden leave, PILON และเงินชดเชยการเลิกจ้าง การจัดประเภทมีความสำคัญ สอบถามว่าจำนวนเงินใดๆ สามารถจัดโครงสร้างเป็นการจ่ายเงินช่วยเหลือพิเศษที่แท้จริง แทนที่จะเป็นสิทธิตามสัญญาได้หรือไม่ (แม้ว่า HMRC จะท้าทายการจัดเตรียมที่ไม่เป็นธรรมชาติ)
แล้วเงินชดเชยการเลิกจ้างตามกฎหมายโดยเฉพาะล่ะ?
เงินชดเชยการเลิกจ้างตามกฎหมายคำนวณโดยใช้สูตรที่อิงจากอายุ, ระยะเวลาการทำงาน และค่าจ้างรายสัปดาห์ของคุณ (สูงสุดที่ £700/สัปดาห์สำหรับปี 26-27) เงินชดเชยการเลิกจ้างตามกฎหมายสูงสุดคือ 30 สัปดาห์ × £700 = £21,000 สิ่งนี้มักจะอยู่ภายใต้การยกเว้น £30,000 เสมอ ดังนั้นเงินชดเชยการเลิกจ้างตามกฎหมายเพียงอย่างเดียวจึงได้รับการยกเว้นภาษีโดยสมบูรณ์เสมอ การยกเว้นจะมีความเกี่ยวข้องเมื่อคุณได้รับเงินชดเชยการเลิกจ้างพิเศษนอกเหนือจากจำนวนตามกฎหมาย และยอดรวมทั้งหมดเกิน £30,000
ระยะเวลาการทำงานของคุณเป็นตัวกำหนดตัวคูณ: ค่าจ้างครึ่งสัปดาห์สำหรับแต่ละปีที่อายุต่ำกว่า 22 ปี, หนึ่งสัปดาห์สำหรับแต่ละปีที่อายุ 22–40 ปี และ 1.5 สัปดาห์สำหรับแต่ละปีที่อายุ 41 ปีขึ้นไป ระยะเวลาการทำงานสูงสุดที่นับคือ 20 ปี
ฉันจะประมาณการเงินสุทธิที่ได้รับจากการเลิกจ้างทั้งหมดได้อย่างไร?
ใช้ เครื่องคำนวณภาษีเงินได้ เพื่อจำลองรายได้รวมของคุณสำหรับปีนั้น รวมถึงส่วนที่ต้องเสียภาษีของเงินชดเชยการเลิกจ้างของคุณ ป้อนรายได้ที่ต้องเสียภาษีทั้งหมดของคุณ (เงินเดือนที่ได้รับมาแล้ว + PILON + เงินชดเชยการเลิกจ้างที่เกิน £30,000) เป็นรายได้รวมของคุณ สิ่งนี้จะแสดงอัตราภาษีส่วนเพิ่มที่ใช้และสถานะเงินสุทธิที่คุณได้รับโดยรวม โปรดจำไว้ว่าส่วนที่ได้รับการยกเว้นภาษี £30,000 จะไม่ถูกป้อน — ให้รวมเฉพาะจำนวนเงินที่ต้องเสียภาษีเท่านั้น
หากคุณกำลังพิจารณาว่าจะลงทุนหรือออมเงินชดเชยการเลิกจ้างของคุณอย่างไร โปรดดูคู่มือของเราเกี่ยวกับ Lifetime ISAs และ การสมทบกองทุนบำเหน็จบำนาญเพื่อลดหย่อนภาษี
แหล่งข้อมูล
- HMRC — การเลิกจ้าง: สิทธิของคุณ — ภาษีและ National Insurance ยืนยันการยกเว้นภาษี £30,000 สำหรับเงินชดเชยการเลิกจ้างที่แท้จริง เข้าถึงเมื่อกรกฎาคม 2026
- HMRC — อัตราภาษีเงินได้และ Personal Allowances อัตราสำหรับปี 26-27: อัตราพื้นฐาน 20%, อัตราสูง 40%, อัตราเพิ่มเติม 45% Personal Allowance £12,579 เข้าถึงเมื่อกรกฎาคม 2026
- HMRC — อัตราและประเภท National Insurance อัตรา NI ของพนักงาน 8% สำหรับรายได้ระหว่าง Primary Threshold และ Upper Earnings Limit เข้าถึงเมื่อกรกฎาคม 2026